تبليغاتX
حقیقت ناگفته
بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرّحمن الرّحیم

 

 

یا امیر المومنین

با سلام وعرض تبریک  به خاطر تولد حضرت امیر المومنین علیه السلام

با اینکه صحبت در مورد خدای عزیز هنوزجای زیادی دارد و مطالب ناگفته

بسیار دارد ولی

از آنجا که تولد حضرت امیر المومنین میباشد صحبت را با مطلبی  در مورد نبوت و ولایت  دنبال میکنیم.

 

 

 

خوب خدای که محبوبترین برای ما است وبیشترین محبتها برای او است وخدای که نسبت به ما از همه مهربانتر است این چنین خدای حتماً در

 مرحله اوّل  سعی در هدایت وراهنما ی مخلوق میکند یعنی این یک قانون عقلی است ولازمه خدای دانا وحکیم ومهربان است که مخلوقاتش را به طرف آن مقصد که برای آنها در نظر گرفته شده هدایت کند .

 

البته شاید در این جا مسئله دیگری نیز وارد شود که چرا خدای تعالی اصلاّ خلق کرد که جای بحث فراوان دارد ولی از آنجا که بحث ما در مورد ولایت است به طور اجمال پاسخ یکی از بزرگان که نتیجه زحمات در آیات وروایات است بیان میکنیم:

همیشه هنرمند توانا تا هنر خود را به مرحله ظهور نرساند ابراز هنر وتوانای نکرده است ،مثل نقاشی که بسیار توانا در نقاشی است ولی هیچ نقاشی انجام نداده است .

وخدای تعالی که حال خالقی قادر وتوانا است ودارای توانای بی نهایت است تا خلق نمی کرد صفاتش به بروزنمی رسیدیعنی چیزی نبود که توانایهای اورا درک کند .

 

واز طرفی ما درمورد خدای تعالی نمیتوانیم شناختی ازذات او داشته باشیم چون اصولاً ما از نوع و جنسی متفاوت با مخلوق هستیم وهرگز نمی توانیم چیزی را که نه دیده ایم ونه درک  کرده یم بشناسیم.

 بلکه تنها اورا میشود در صفات شناخت ودرک کرد یعنی در آنچه ازاو ظاهرشده است  (مثل رازق بودن ومهربان بودن وعادل بودن)ودر حد وظرفیت ما است.

 

یعنی ببینید

دو چیز از جنس مختلف کلاً با هم هماهنگی ندارند ونمی توانند به هم نزدیک شوند مثل آب وآتش (هرچند این مثال هم کامل نیست)

ودر این جا خالقی حکیم ودانا که می خواهد مخلوقش را هدایت کند واز طرفی این مخلوق اندازه وظرفیت  این خالق را ندارد واصلاْ از نوع اونیست

 پس

چگونه باید ارتباط بر قرار شود؟؟؟؟؟؟؟؟

در اینجا لازمه یک رابط است!!!!!!!!

 رابطی که بتواند هم خالق را درک کند وهم خود را در اندازه مخلوق پایین بیاورد این رابط  خود نیز مخلوق خالق  است ولی ماوراء همه ای مخلوقات دیگر است .

 

یعنی خدای تعالی اورا چنان خلق فرمود که هرآنچه مخلوقان دیگر می خواهند واحتیاج دارند در توانای او است واو تحت فرمان خدای تعالی همه احتیاجات مخلوقات خدا را بر طرف می کند.

واو از طرف خداوند بر همه امور این مخلوقین اختیار تامی که همراه محبت است دارد  .

که این همان معنای ولایت  است .

البته اولین  ولایت  کامل ومطلق  ولایت خالق  است برمخلوق  چون او همه چیز مخلوق است ولی اگر خود خالق واسطه دیگری در بین قرار دارد که بدون اجازه او کاری نمیکنند ولایت دومی  بوجود می آید که تأیید کننده ولایت مطلقه است.

 

 

وحال این صاحب ولایت ویا این رابط خلق وخالق  کیست خود اثبا ت شدنی است که چهارده نور مقدس  ائمه اطهار علیه السلام می باشند.

+ نوشته شده در  شنبه ششم مرداد 1386ساعت 5:47  توسط محمدرضا (رضا تمیز)  | 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

خداوند از همه با ما مهربان تر است و

محبت او به ما از همه بیشتر است .

 

خیلی ها شاید در برخورد با مسائل سخت زندگی احساس کنند آیا خدا آنها را نمی ببیند وآیا خدا آنها را دوست دارد؟

نمی دانم مطلب قبلی را با دقت مطالعه کردید؟

در آنجا ثابت شدکه برای ما انسانها محبوبترین  همه  خداست

 زیرا او صفاتی خوب وحسنه ای را که علت هر محبت واقعی است درخود دارد و حال میخواهیم ثابت کنیم خدا از همه با ما وحتی با کسانی که اورا دوست ندارند ویا به او کافرند ویا دشمن  مهربانتر است.

 

 

ببینید

 بعضی وقتها  مسائلی  هستند که برای  بعضی آدم های کم درک ویا کم تجربه در یک محدود کوتاه زمانی ویا یک لحظه نتیجه درستی نمی دهد بلکه نتیجه آن در مدت طولانی ودراز مدت مشخص میشود .

 

مثلاً معلمی که به شاگرد کلاس اول را درس میدهد در همان روز اول ویا هفته اول  نتیجه  کاراو برای همه مشخص نمی شود.

 اما در آخر سال ویا در چند سال بعد است که زحمات ومحبتهای  لحظه به لحظه این معلم ویا گروه معلمان مشخص میشود.

 

 

درمورد مهربانی های خدای تعالی هم در عین آنکه خدای عزیز  لحظه به لحظه نسبت به ما محبت های بیکران دارد  اما برای بعضی ها قابل لمس نیست ولی بعد از چندی وبا تأمل وتفکر می بینیم که این خدای عزیز چه محبتهای در حق ما کرده حتی در آن لحظاتی که برای ما سخت بوده است .

این لحظات سخت مانند آن سختیها دوران درس شاگرد وسختیگریهای   معلم عالم ودانا که متوجه نتیجه کاراست،میباشد .

وآن نتیجه کار جزء رشد ونمو شاگرد برای معلم در مثال و برای خدا در حقیقت نمی باشد.

 

آری خدای که ما را آفریده ما را از همه بیشتر دوست دارد ومی خواهد ما رشد ونمو کنیم ودر

در این راه بر ما سخت هم میگیرد.

 

و

اگر می خواهید در این مورد بیشتر مطمئن شوید یک روش دارم که از بزرگی که خدا نگه  اش دارد یاد گرفته ام و

 

آن

این است که 

بیاید در جای  با خودخلوت کنید وسپس از اولی که ما دررحم مادر بوجود آمده ایم تا بدنیا آمده ایم ودوران نوزادی تا خردسالی وسپس نوجوانی وغیره تا الآن  

بیاد بیاوریم و(وحتی یاداشت کنید)ببینیم چگونه خداوند مارا رشد داد واز خطرات دور نگه داشته وچه خوبیهای را به ماداده وچه بدیهای را از ما دور کرده

 

و

آنگاه  خدای عزیز را  مهربان ترین به خودخواهید یافت.

 

نمونه از این مناجات:

خدایا  ای خدای عزیز این تو بودی آن موقعه ای که من در رحم مادر ودر میان آن خون وگوشت در جای تنگ ودور از توانای همه  حتی پدر ومادر بودم ،به من غذا واکسیژن رساندی ودر موقعه ای که پا به این دنیا گذاشتم  برایم در پستان مادر غذا ودر قلب او محبتی نسبت به من گذاشتی که حاضر شد در وقت ونیمه وقت به من شیر دهد ومرا با عصاره جانش تغذیه وآیا غیر از تو چه کسی می تواند چنین مرا پذیرای کند و.......

واین تو بودی که به من چشم برای دیدن ودهان برا حرف زدن وگوش برای شنیدن و......

 

و

اگر خواستید بیشتر به محبت او به خود واقف شوید

بعد از یادآوری محبتهای او به خود

مروری بر خطا های خود داشته باشید از ابتدا تا حا ل

 

واز اختلاف بین این دو همه  حتی بهترین انسان ها هم از محبت بی کران خداوند  شرمنده می شوند.  

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم مرداد 1386ساعت 5:11  توسط محمدرضا (رضا تمیز)  |