به نام خدا

باسلام ما همیشه همه کارهارا بانام خدا آغاز می کنیم ،حالایا از روی عادت یا از روی توجه ،ولی چرا؟

آیا به خدا احتیاج داریم ؟یا اورا دوست داریم ؟یا از او میترسیم؟یا همه اینها ؟ویا اصلاً کدامش درست است؟

شاید هم خدا را درست باور نداریم ،چون مردم در قبال خدا سه دسته اند :

دسته اول کسانی که به وجود خدا کاملاً اعتقاد دارند واورا  باور دارند

دسته دوم کسانی که به وجود خدا اصلاً اعتقاد ندا رند (که تعدادشان بسیار کم است وشاید اصلاًنباشند)

ودسته سوم کسانی که در وسط واقع شده اند نه خدارا رد میکنند ونه به وجودش اعتقاد کامل دارند یعنی در واقع در اعتقاد وذهن اورا موجود میدانند ودر عمل ورفتارشان اصلاًمنکر او هستند (که شاید اکثر مردم  این دسته ای هستند )

اما چه بایدکرد؟ در پایان این بحث یک نظر:

آنهای که از جزء دسته اولند یعنی به خدا اعتقاد کامل دارند در تقویت آن با تفکر در نشانه های خدا وآیات او بکوشند

وآنهای که جزء دسته دومند که هیچ اعتقادی به خداندارند بهتر است دقتی در اطراف خود بکنند واین همه مردم وبزرگان دین ودانشهای مادی ومعنوی را ببینند ودر اعقاید خود دقت نظری بیشتری داشته باشند ومخصوصاًدر زمان ما که دانش و فهم به اوج خود رسیده وهمه بر وجود خدا معترفند .

ودسته سوم هم که به نظر من باید تکلیف خود را یکسره کنند یا رومی روم، یا زنگی زنگ،

اگر ده سال یا صد سال هم طول کشید باید این مسئله رادر خود حل کنند که آیا خدای هست یا نیست ؟

اگر نیست که خوب پس با خیال راحت وبدون ترس از او و قیامت وباز خواست به همه کارها که میتوانند رو کنند.

واما اگر هست مثل یک بنده خوب مطیع اش باشند دیگر چرا یک روز با وجدان وترس ازخدا ویک روز بی وجدان وآزاد از هر قید بندی باشند؟