بسم الله الرحمن الرحیم

باسلام امروز در فکر بودم که چه مطلبی را برای نوشتن انتخاب کنم   که در تلویزیون صحنه ای زیبا ازبرنامه مستندی دیدم که قبلاً به ذهنم آمده بود وامروز آنرا مصور دیدم وآن در مورد عظمت خالق هستی ما بود .

آری هستی که از سیارات وستاره ها بسیار عظیم، که کره زمین با همه عظمتش در برابر آن همچون ذره ای میباشد، تا ذرات بسیار ریزی که میلیاردهای آنها در سرسوزنی کمتر جا میگیرند، بوسیله خالق ما با نظمی عجیب خلق شده اند .

نظمی که غیر قابل تصور است ودر همه ای سیارات و ستاره های بزرگ تا ذرات ریز میکروسکوپی (اتم ها والکترونهاو ریزتر از آنها)از یک قانون تبعیت میکند (یعنی قانون جاذبه ودافعه بین اشیاء)وهمین قانون آنها را در کنارهم نگه میدارد .

ببینید چقدر ستارگان وسیارات قول پیکر، که تصور آنها برای ما ممکن نیست وهم چنین تعدادشان در کیهان وکهکشانهای عظیم  بی نهایت است (یعنی هنوز درحال بوجود آمدن است ویا همه آنهای که بوجود آمده در دید ما نیستند) ،با این نظم عجیب در حال حرکتند وهمه فعل وفعالات آنها موجب حیات ما وسایر موجودات میباشد ودر کناراین عظمت وبزرگی، ذرات ریز وغیر قابل تصور از نظر کوچکی وهمچنین تعدادی  غیر قابل شمارش، نیز با همان نظم در درون واطراف ما میباشند.

واین مطلب که من نوشتم درصحنه ای که از مجموعه کیهان شروع میشد وبه کهکشان وسپس به منظومه شمسی وسپس کره زمین واز آنجا به درون قطره آبی وسپس به درون مولکولها واز آنجا به اتم و............ می رفت توسط کارگردان فیلمی مستند به نمایش گذاشته میشد.

تصور کنید چه عظمتی در این خلقت است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

وآیا میدانید اگر ما خدارا تنها خالق این همه عظمت غیر قابل تصوربدانیم  چه می شود؟

دقت کنید!!!!

مثالی میزنم تا مطلب روشن  :

فرض کنید مهندس بزرگی که قادر است سفینه های بزرگ وشاترهای فضائی را بسازد   در خانه برای کودک خود بادبادکی بسازد  وفردی برای تجلیل از او بگوید این جناب آقای خیلی مهندس ودانشمند است  که این بادباک را ساخته است  شما چه میگوید؟ آیا او را درست شناخته است وقدرت اورا درست تشخیص داده یا اورا کوچک وحقیر کرده؟

واگر ما خدا را تنهاخالق آسمانها وزمین وآنچه می بینیم تصور کنیم در حقیقت اورا تحقیر کرده ایم  زیرا قدرت وتوان خدا بی نهایت است.