بسم الله الرحمن الرحیم

باسلام

خداوند محبوب ترین ودوست داشتنی ترین  برای ما است!

واین نه یک شعار ویک حرف زیبا بلکه یک حقیقت است که اثبات میشود!!!

برای اثبات این مطلب اول باید بگوییم

محبوب ومحبت ودوست داشتن یعنی چه؟

محبّت برابر خواستن ودوست داشتن  فارسی آن  است.

شما وقتی کسی را میخواهید یا چیزی را میخواهید، می گویند به او محبت دارید

مثلاً   وقتی به غذا احتیاج دارید به آن محبت دارید

  وهمچنین وقتی  یک نفر را خیلی می خواهید  میگویند اورا دوست دارید یا عاشق او هستید یا به او محبت دارید.

دقت کنید

این خواستن ها  علت دارد.

مثلاً علت محبت به غذا گشنگی است که یک نوع نیاز است

و علت محبت به یک فرد می تواند مربوط به  نیاز به اوباشد ویازیبای ویا اخلاق خوب او ویا هنر او ومسائلی از این نوع  باشد .

برهمین اساس محبت   را تقسیم میکنند:

اول محبتی که علتش نیاز  است که معمولاً با رفع نیاز از بین میرود ویا کم میشود مثل نیاز به غذا یعنی آدم که غذای زیادی خورده  از بوی غذای که به آن علاقه زیادی داشته، حالش بهم میخورد که این محبت را میتوان غیر واقعی نامید.

 دوم محبتی که براساس غیر نیاز باشد یعنی به خاطر ویژگی های  محبوب در مُحب  بوجود آمده باشدواین محبت هرچه آن ویژگی در محبوب بیشتر شود نه تنها محبت کم نمی شود که زیاد میشود مثلاً محبی که دل به زیبای وجمال محبوب بسته هر چه زیبای او بیشتر شود محبت وعشق او بیشتر میشود.

نه مانند محبت به خاطر نیاز که با رفع نیاز محبت از بین میرود.

وامّا

این محبت واقعی است وحسابش از محبتهای دیگر جداست.

نکته مهم:

در محبت واقعی آنچه مورد محبت وعشق واقع میشود جسم وجمال محبوب نیست بلکه همان ویژگی ها ویا بهتر بگویم صفات خوب محبوب است که مورد محبت واقعه میشود وهر چه این  صفات بیشتر باشدمحبت بیشتر میشود.

پس:

هرکس این صفات خوب را بیشتر داشته باشد برای ما محبوبتر است

وکسی که این صفات را (که عبارتند از علم وقدرت وپاکی وبخشندگی وزیبای ومانند اینها)از همه بیشتر وکامل تر باشد بالطب محبوبتر ودوست داشتنی تر است.

وچه کسی این صفات را کامل دارد ؟

چه کس این صفات را بی نهایت دارد؟

دقت کنید

در همه ادیان ومذاهب مطرح دنیا خدارا به عنوان مبداء هستی وخالق همه چیز جز خودش   میدانند پس عقل حکم میکند او همه این صفات  حوب را به طور کامل مطلق دارا باشد یعنی کسی وچیز در دارا بودن این صفات مانند او کامل نیست.

واین یعنی :   خداوند از همه برای ما محبوبتر ودوست داشتنی تر است وبیشترین محبتها ما برای او است .

چه ما این را متوجه باشیم چه در اثر غفلت وآلودگی ها وبی توجه ها متوجه نباشیم.