بسم الله الرحمن الرحیم

خداوند از همه با ما مهربان تر است و

محبت او به ما از همه بیشتر است .

خیلی ها شاید در برخورد با مسائل سخت زندگی احساس کنند آیا خدا آنها را نمی ببیند وآیا خدا آنها را دوست دارد؟

نمی دانم مطلب قبلی را با دقت مطالعه کردید؟

در آنجا ثابت شدکه برای ما انسانها محبوبترین  همه  خداست

 زیرا او صفاتی خوب وحسنه ای را که علت هر محبت واقعی است درخود دارد و حال میخواهیم ثابت کنیم خدا از همه با ما وحتی با کسانی که اورا دوست ندارند ویا به او کافرند ویا دشمن  مهربانتر است.

ببینید

 بعضی وقتها  مسائلی  هستند که برای  بعضی آدم های کم درک ویا کم تجربه در یک محدود کوتاه زمانی ویا یک لحظه نتیجه درستی نمی دهد بلکه نتیجه آن در مدت طولانی ودراز مدت مشخص میشود .

مثلاً معلمی که به شاگرد کلاس اول را درس میدهد در همان روز اول ویا هفته اول  نتیجه  کاراو برای همه مشخص نمی شود.

 اما در آخر سال ویا در چند سال بعد است که زحمات ومحبتهای  لحظه به لحظه این معلم ویا گروه معلمان مشخص میشود.

درمورد مهربانی های خدای تعالی هم در عین آنکه خدای عزیز  لحظه به لحظه نسبت به ما محبت های بیکران دارد  اما برای بعضی ها قابل لمس نیست ولی بعد از چندی وبا تأمل وتفکر می بینیم که این خدای عزیز چه محبتهای در حق ما کرده حتی در آن لحظاتی که برای ما سخت بوده است .

این لحظات سخت مانند آن سختیها دوران درس شاگرد وسختیگریهای   معلم عالم ودانا که متوجه نتیجه کاراست،میباشد .

وآن نتیجه کار جزء رشد ونمو شاگرد برای معلم در مثال و برای خدا در حقیقت نمی باشد.

آری خدای که ما را آفریده ما را از همه بیشتر دوست دارد ومی خواهد ما رشد ونمو کنیم ودر

در این راه بر ما سخت هم میگیرد.

و

اگر می خواهید در این مورد بیشتر مطمئن شوید یک روش دارم که از بزرگی که خدا نگه  اش دارد یاد گرفته ام و

آن

این است که 

بیاید در جای  با خودخلوت کنید وسپس از اولی که ما دررحم مادر بوجود آمده ایم تا بدنیا آمده ایم ودوران نوزادی تا خردسالی وسپس نوجوانی وغیره تا الآن  

بیاد بیاوریم و(وحتی یاداشت کنید)ببینیم چگونه خداوند مارا رشد داد واز خطرات دور نگه داشته وچه خوبیهای را به ماداده وچه بدیهای را از ما دور کرده

و

آنگاه  خدای عزیز را  مهربان ترین به خودخواهید یافت.

نمونه از این مناجات:

خدایا  ای خدای عزیز این تو بودی آن موقعه ای که من در رحم مادر ودر میان آن خون وگوشت در جای تنگ ودور از توانای همه  حتی پدر ومادر بودم ،به من غذا واکسیژن رساندی ودر موقعه ای که پا به این دنیا گذاشتم  برایم در پستان مادر غذا ودر قلب او محبتی نسبت به من گذاشتی که حاضر شد در وقت ونیمه وقت به من شیر دهد ومرا با عصاره جانش تغذیه وآیا غیر از تو چه کسی می تواند چنین مرا پذیرای کند و.......

واین تو بودی که به من چشم برای دیدن ودهان برا حرف زدن وگوش برای شنیدن و......

و

اگر خواستید بیشتر به محبت او به خود واقف شوید

بعد از یادآوری محبتهای او به خود

مروری بر خطا های خود داشته باشید از ابتدا تا حا ل

واز اختلاف بین این دو همه  حتی بهترین انسان ها هم از محبت بی کران خداوند  شرمنده می شوند.